Kłopoty z pamięcią, koncentracją czy organizacją działania mogą przybierać różną postać - od problemów ze skupieniem się i utrzymaniem uwagi, po osłabienie pamięci, trudności w uczeniu się i spowolnienie tempa przetwarzania informacji. Wymienione trudności mogą mieć różne, nakładające się przyczyny - od ADHD, przez cechy temperamentu i wysoką potrzebę stymulacji, po stres, przeciążenie czy obniżony nastrój. Każda sytuacja jest inna i wymaga dokładnej diagnozy.
Czy to ADHD?
ADHD jest jedną z wielu możliwych przyczyn trudności z pamięcią, uwagą czy regulacją emocji. Inne najczęstsze powody wiążą się z przeciążeniem, stresem i obniżonym nastrojem. Badanie psychologiczne pozwala postawić diagnozę i ustalić najbardziej odpowiednią formę pracy terapeutycznej.
Częściej związane ze stresem i przeciążeniem
- osłabienie pamięci i trudności w uczeniu się
- spowolnienie myślenia i tzw. „mgła mózgowa”
- chroniczne przeciążenie i obniżona sprawność poznawcza
- trudności z koncentracją i utrzymaniem uwagi
- przytłoczenie codziennymi obowiązkami oraz narastające zaległości
Może wskazywać na ADHD
- trudności ze skupieniem i organizacją działania
- impulsywność, niecierpliwość i działanie bez zastanowienia
- prokrastynacja i trudności z doprowadzaniem zadań do końca
- poczucie ciągłej gonitwy myśli i wewnętrznego niepokoju
- trudności w regulacji emocji
Jak wygląda konsultacja?
Pierwsza konsultacja obejmuje szczegółowy wywiad dotyczący zgłaszanych trudności i ich wpływu na codzienne życie. Jej celem jest ustalenie zakresu dalszej diagnozy. Diagnoza może obejmować różne metody oceny funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego, m.in.:
- pogłębiony wywiad
- badanie za pomocą kwestionariuszy i testów psychologicznych
- badanie osobowości
- badanie neuropsychologiczne obejmujące ocena funkcji uwagi, pamięci i zdolności utrzymywania koncentracji i innych funkcji poznawczych
- badanie za pomocą testów ciągłego wykonania (CPT), np. MOXO
- badanie qEEG może stanowić uzupełnienie diagnozy neuropsychologicznej, dostarczając dodatkowych informacji o funkcjonowaniu mózgu
Co dalej po diagnozie?
Badanie kończy się sporządzeniem raportu, omówieniem wniosków i dostępnych rodzajów wsparcia. Częstą kontynuacją diagnozy jest podjęcie pracy terapeutycznej w formie psychoedukacji, psychoterapii poznawczo-behawioralnej, treningu funkcji poznawczych - w zależności od tego, co najlepiej odpowiada indywidualnej sytuacji.